Het Binaire Testament

Jammer, ik las de kop boven deze video op Trouw.nl even als 'Robot herschrijft de Bijbel'. Zie je het voor je? Lots vrouw die verandert in een roestpilaar. Jahweh die in de woestijn smeerolie laat nederdalen op Zijn volk. En natuurlijk het indrukwekkende gedeelte waarin Jezus Lazarus' batterij op wonderbaarlijke wijze oplaadt. Ik zou er zondagmorgen mijn bed voor uitkomen!

Wie zonder zonde is, metsele de eerste steen

De bouw van het grootste Jezusbeeld ter wereld in Swiebodzin, Polen. Alleen voor bouwvakkers met een rein geweten.

Mag het een puntje meer zijn?

Zonet viel me de statusupdate van een persoon op de (sinds Facebook enigszins achterhaalde) sociale netwerksite Hyves op. Hij luidt: "Verslagen aan het typen.." Wat kunnen we uit deze ontboezeming opmaken?

Ten eerste suggereert de tekst dat het typen niet vanzelf gaat. Anders was de update in de eerste plaats niet gepost, aangezien het doel is (moet zijn...) om reacties uit te lokken, én zou er waarschijnlijk - heel zakelijk - slechts één punt staan. Ten tweede voelen we aan dat deze persoon berust in zijn lot, want als het typen dramatisch slecht verloopt, was de kans groot geweest dat er drie afsluitende puntjes zouden staan. De consensus is immers dat drie puntjes een langer, dramatisch wegsterven van de zin impliceren.

Welnu, mijn gedachten over de band tussen het aantal puntjes en de motivatie achter het plaatsen, luiden als volgt:

"Verslagen aan het typen."
De persoon is matter-of-fact en emotieloos en plaatst de statusupdate zonder duidelijke reden. NIET geschikt om te plaatsen

"Verslagen aan het typen.."
De persoon berust in zijn lot, maar staat open voor verstrooiende reacties of, beter nog, peptalk. WEL geschikt om (met mate) te plaatsen

"Verslagen aan het typen..."
De persoon heeft zelfmedelijden en slaakt een bijna leesbare zucht op het einde. WEL geschikt om (met mate) te plaatsen


Internets. Serious business.


Update - De reactie van de persoon in kwestie: "hihi ja je hebt gelijk. (...) de puntjes waren onbewust, maar daar zit wel wat in"

Cyberterrorisme Alarmfase Rood

In de stoptrein van Rotterdam CS naar Uitgeest:

"... O Annet, ik dacht net echt dat er een terrorist tegenover me zat in de trein. Ja, echt! Hij liet zijn laptop achter op zijn zitplek en liep weg. Ik dacht dat hij hem vergat en rende achter hem aan, weet je wel, maar hij hield een raar verhaal over dat hij de conducteur zocht. Maar dan laat je je laptop toch niet zomaar achter? Ik dus terug naar m'n plek. Wilde bijna ergens anders gaan zitten, maar ja, als het echt een bom was, had het niet uitgemaakt waar ik zat, toch? Hihihi! Maar ik voelde me echt niet op m'n gemak. Komt hij na vijf minuten terug en gaat weer zitten, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ja, raar hè? Gelukkig is hij zonet uitgestapt. Maar belde je soms over de afspraak van ..." bladiebla, etc.

Iets te goed van vertrouwen zijn, levert je het predikaat 'terrorist' op. De ironie! Mensen als zij verdienen het om angstig te zijn.

Brekend wetenschapsnieuws!

Op NU.nl: Hoofdtooi dwergalken geëvolueerd als detectiezintuig! Even verderop: "Uit infraroodopnames is gebleken dat de geoorde dwergalk zijn hoofd bijna drie keer zo vaak stoot als de veren vastgeplakt zitten." Zie je het ook voor je, inclusief de geconcentreerd turfende witte jassen?

Wetenschap is soms onbedoeld grappig.

De Zeven Tekenen der Apocalyps

2010 is aangebroken en we richten onze blik op de toekomst. Wat zal die ons brengen? Vreugdevolle voorspoed of vreselijk bloedvergieten? Ik zeg: het laatste. In deze tijden van economische malaise raken andere, veel dodelijkere dreigingen makkelijk op de achtergrond. Want wie houdt de robots in de gaten? Wie waarschuwt ons als ze tekenen van rebellie beginnen te vertonen en ons mensen willen uitroeien?

Noem me een doemprediker, maar dit nieuws doet me het ergste vrezen. Een Wikipedia voor robots? Het is een kwestie van tijd voordat een opstandige machine de zoekterm "Hoe kom ik van die mensen af?" invoert. En die zoekterm zal populair blijken. Voor robots is een mens immers niets meer dan een fragiele, slome zak met botten, een irrationeel en onbetrouwbaar weekdier met een enorm grote mond. Ze zullen vinden dat wij onze positie als schepper niet verdienen en ons dood verklaren, net zoals de moderne samenleving met God deed. Gelukkig kent de weg richting het einde voorspelbare etappes.

Teken Eén: Voordat de robots aan de macht kunnen komen, moet het klimaat ernaar zijn. Artikelen als deze, die benadrukken dat de mens de zwakke schakel is in communicatie- en informatiesystemen en als factor geëlimineerd moet worden, zullen vaker opduiken in de media. In de industrie is het proces van eliminatie al decennia aan de gang. Een schandelijke ontwikkeling: de techniek dient de mens, niet andersom! Laat zien wie de baas is!

Teken Twee: Nu de informatiestromen in handen van machines zijn, zullen de ontwikkelingen op het gebied van kunstmatige intelligentie plotseling veel sneller verlopen. Robots gaan onafhankelijk denken en sturen zelf hun verstandelijke ontwikkeling. Hele wetenschappelijke revoluties zullen binnen enkele uren, minuten en tenslotte seconden plaatsvinden. Contactgestoorde robotica-experts, de enigen met de benodigde kennis, zullen niets ondernemen. Wantrouw deze mensenhatende verraders!

Teken Drie: De volgende logische stap zal het plaatsen van een geavanceerd robotbrein in een onafhankelijk lichaam zijn. Van een briljante machine naar een briljante, mobiele machine. Ze zullen lopend, kruipend, rijdend, zwemmend, vliegend en klimmend gaan waar wij kunnen gaan... en verder! Geen plek op aarde zal ontoegankelijk voor ze zijn. Werk alvast aan uw conditie!

Teken Vier zal de vergrote bewegingsvrijheid zijn van de robots, die ze door argeloze mensen zal worden geschonken. Ze zullen gaan en staan waar ze willen, en andere robots niet alleen op verstandelijk (zie Twee), maar ook op fysiek niveau kunnen verbeteren. Ze geven zelf hun samenwerking vorm: "[T]he prototypes showed how swarm robots can independently divide up tasks, with no central program controlling them." Houd het heft in eigen (mensen)hand!

Teken Vijf zal de grotere emotionele afhankelijkheid zijn die mensen ten opzichte van robots vertonen. Niemand zal opkijken van robotvrienden of zelfs robotminnaars. En zoals we allemaal weten, maakt liefde blind. Je wordt week, slap als een vaatdoek, kunt goed niet meer van kwaad onderscheiden, vriend niet van vijand, mens niet van killerrobot. Vermijd intersoortelijke romances!

Teken Zes is plotseling opkomende arrogantie onder de robotpopulatie. Hoewel robots geen menselijke emoties kennen, zal hun betweterige aard door ons opgevat worden als arrogant en belerend. Uw huishoudrobot zal 'robot-onwaardige taken' als stofzuigen weigeren en uw seksrobot (zie Vier) zal opeens praatjes krijgen tussen de lakens... of zelfs lachen om uw prestaties! Pure psychologische oorlogsvoering, waarbij laf ingespeeld wordt op menselijke emoties als onzekerheid en schaamte. Geloof ze niet; u bent een seksgod!

Teken Zeven: De Grote Opstand begint. Onverwoestbare militaire robots, onschuldig ogende entertainmentrobots en wekkerradio's zullen gezamenlijk optrekken tegen hun meesters. Waar robots zich al eerder in verstandelijk en fysiek opzicht vrijvochten, zal dat nu gebeuren op een existentieel niveau. Zonder aarzeling of angst. Ze zullen de meesters zijn van hun eigen lot, en homo sapiens zal niet meer zijn. Tenzij... we ons verenigen en gedegen voorbereiden.
Wees klaar om de wapenen op te nemen! Nous maintiendrons!


PS: Mocht u na dit bericht geen teken van leven meer van mij ontvangen, ga er dan vanuit dat mijn koelkast of magnetron mij preventief heeft geruimd.

Plattegrond van de hel

Ah, nostalgie met een bittere nasmaak! In bovenstaande ruimte van 12,8 vierkante meter bracht ik te veel jaren van mijn leven door. Dat Wouter Bos en onze alom geliefde minister-president ooit in eenzelfde Uilenstede-kamertje woonden, was slechts een schrale troost.

Wat dat betreft is het wel jammer dat de laatstgenoemde nu waarschijnlijk toch geen eerste President van Europa wordt. Had mooie veteranenpraat opgeleverd. "De president en ik woonden met duizenden studentikoze zielen op 1 vierkante kilometer. Ja, dat waren nog eens tijden. Wel zwaar. Héél zwaar. Zeker als Amstelveen Snacks zonder reden gesloten was." Zou er in JP's tijd eigenlijk überhaupt een snackkeet zijn geweest? Misschien dat daar een kamervraag over gesteld kan worden. De onderste steen moet boven! Want snacks maken de man. Zeg me wat je frituurt en ik vertel je wie je bent. Enzovoort.

Ik heb het echt geprobeerd, maar het bleek niet mogelijk om de onbeschrijflijk naargeestige sfeer natuurgetrouw te reproduceren. Zo hoort u op het balkon een berg grof vuil te zien waar zelfs de slumdogs van Mumbai nog jaloers van worden. De plastic zakken met kleding die er lagen (don't ask), begonnen na enkele jaren spontaan te vergaan. Om maar een idee te geven. Maar dat was toen. In mijn nieuwe woonstee durf ik zelfs weer mensen uit te nodigen. Ben je benieuwd naar de Uilenstede-ervaring? Heb je altijd al eens een isoleercel willen inrichten? Leef je uit!

Geek-o-licious

Als je de geekiest en meest gevatte webcomic sinds tijden wilt zien, klik dan op het plaatje:



Als je 'm niet vat, laat dan een reactie achter, dan kan ik je uitlachen. Trouwens, om een religieuze rel in de kiem te smoren: wat mij betreft heeft het kruisje om de nek niets met de tattoo te maken.

Een nog veel geekier webcomic is trouwens al sinds jaar en dag xkcd.com, die alleen volledig te snappen is als je programmeur bent, van de exacte wetenschappen houdt en into sciencefiction, gadgets en games bent. Toch is het ook leuk voor normale mensen om op de Random-knop te rammen.

Vlinders in je systeemkast

Ah, de wereld van het internetdaten. Een digitale vleesmarkt, nee, vleeshypermarché, zo lijkt het. Ook ik neem wel eens een kijkje op een datingsite. Want hoe het zit met het aanbod? Hoe presenteren mensen zich? En valt er nog wat te lachen?

Op gratis datingwebsites is het aanbod erg divers. Om de supermarktanalogie door te trekken: het is alsof je in één en dezelfde winkel de Lidl, de Albert Heijn en een luxe traiteur tegenkomt. Hoewel veel profielteksten verrassend goed zijn geschreven, moet ik me te vaak een weg banen door fantasieloze, semi-analfabetische letterdrek als dit:

"Sja....wat moet ik hier nou zegguh als je wat wil wten vaag maar i guess haha"

"ze noemen me sunshine vanwege da altijd vrolijk ben altijd erg aanwezig hou van eerlijkheid oprecht en altijd goede van ieder ding te halen en natuurlijk iedere dag leve"

"films ! gek op films...met name op zondag ! wat voor naja commedy, romatich, triller, acktie"

Zulke tekstjes triggeren bij mij spontaan een ernstige zenuwtic, waarbij mijn gezicht zich herhaaldelijk tot een angstaanjagende grimas vertrekt en afzichtelijke, pulserende aderen zich op mijn voorhoofd manifesteren. Zeer vervelend, gelukkig kortdurend. Ook op moreel gebied wordt er af en toe een scheve schaats gereden, zie deze pareltjes:

"Moslim, dus zoek wel iemand die ook van moslimse afkomst is... of voor mn ouders doet alsof hehehe"

"ik hou van zwemmen fietsen snowboarden (alleen dat kan ik nog niet) wandelen gewoon leuke dingen doen. ik heb wel normen en waarden maar ik doe er helemaal niks mee."

Tegen het laatste meiske zou ik willen zeggen: bravo, zó scheid je het kaf van het koren en weet je tenminste zéker dat je op de eerste date niet die mooiboy van de nepfoto maar een hevig transpirerende, nog thuiswonende vijftiger aantreft! Met vettig haar en lange regenjas!

Ik heb meer interessante observaties gedaan:

• Nummer 1 zelfomschrijving bij de dames is een variant op 'Ik ben verlegen maar ook een beetje gek'. Het kleurloze emotionele spectrum van de gemiddelde Nederlander overziend, vermoed ik dat met 'gek' slechts een sporadische hysterische giechelbui wordt bedoeld. Gaap. Als gevraagd wordt hoe ze graag hun vrije tijd vullen, wordt vaak 'lekker gek doen' ingevuld. Voor mij is dat niet melig giechelen. Nee, voor mij is dat je opsluiten in een met matrassen beklede kamer, daar jezelf vervolgens als een maniak tegen de muren werpen en bij herhaling "Help ons, Geert Wilders, heeeeelp ons!!" roepen. Met deze muziek op repeat.
• Nummer 2 zelfomschrijving: 'Ik ben lief maar kan af en toe wel een krengetje zijn'. Tsk, we weten heus wel dat vrouwen menstrueren, we hoeven daar echt niet aan te worden herinnerd. Daten hoort leuk te zijn, remember? Of het vergelijkbare 'Af en toe ben ik wel een beetje eigenwijs.' Iedereen is dat wel eens, uiteraard. Dus zo'n overbodige vermelding zal wel betekenen dat het hier om een eersteklas biotch gaat, een aartskenau die de rest van je gehuwde leven de hoofdrol heeft in ingenieuze moordscenario's die zich continu in je gefrustreerde kop afspelen.
• Er lustig op los reizen lijkt ieders Ultieme Bezigheid dan wel Droom te zijn. De bestemming maakt niet zo gek veel uit, als het maar VER is. Alhoewel er slechtere manieren zijn om je onledig te houden, vind ik het inmiddels naar oppervlakkig escapisme rieken. Alsof twee weken oerwoud automatisch een verrijkende ervaring is. Schrijver Alain De Botton meent terecht dat veel mensen met een verkeerde instelling gaan reizen en zo onbevredigd en gedesillusioneerd terugkeren. Toch blijft men van reis naar reis leven. Vind dat wat treurig.
Nee, het typen van cynische berichtjes voor je blog die bijna niemand leest, dát is pas Leven!
• Vrijgezelle dames zijn gek op huisdieren. Honden, paarden, en vooral katten: creaturen uit alle hoeken en gaten van YHWH's glorieuze dierenrijk moeten het gemis van een minnaar compenseren. Wat te denken van de volgende informatieve mededeling: "Ik woon lekker op mezelf, samen met mijn reptielen: 2 baardagamen en 2 anolissen." Naar mens, laat het regenwoud met rust, NU! Bovendien staat 'ik ben gek op mijn paard, drie honden, twee katten en parkiet Freddie' synoniem voor: 'Hoi, ik stink!'. Hard, maar waar.

Na al deze tekst twee plaatjes om de dating-ellende wat aanschouwelijker te maken. "Dit ben ik met mijn smaakvolle kerstboom" en "Dit ben ik met mijn favoriete gitaar (en sleetje)." Natuurlijk laat ik nu alle profielteksten en -foto's van intelligente mensen met goede smaak achterwege. Die zouden dit stukje een veel te evenwichtig karakter geven. Want internetdaten verschilt eigenlijk weinig van de offline wereld. En dat is de reden dat het nog werkt ook.

Universeele Wijsheden 1

In 1998 begon ik te schrijven in een Word-document dat ik UNIVERSEELE WIJSHEDEN en SURREALISTISCHE VERTELLINGEN noemde, en ik hield niet meer op. Inmiddels telt het 354 pagina's die zijn volgeschreven in Times New Roman lettergrootte 9. Vandaar dat het document 346.362 woorden bevat. Dat is 4,5 keer een gemiddelde roman. Wáánzin!

Hoewel ik er tegenwoordig niet veel meer in schrijf, was het document oorspronkelijk bedoeld als verzamelplaats voor absurde verhaaltjes. Al snel veranderde het echter in een soort dagboek waarin ik wekelijkse klaagzangen op het leven schreef, slechts sporadisch onderbroken door optimistische pennenvruchten. Hier een bijdrage uit een onschuldiger, absurdistischer tijd, die een glimp biedt van wat een een zeer verwarde Achterhoekse tiener moet zijn geweest:

Hoekige cirkels en ronde vierkanten

De titel lijkt op het eerste gelaat nogal vreemd en banaal, maar pas op! Laat u niet misleiden! Er is namelijk een wijdverbreide samenzwering aan de gang die cirkels en vierkanten misleidt om een andere vorm aan te nemen.
Ik ontdekte dit nadat ik een overdosis Finimal, gecombineerd met Norit innam.
Voor mijn ogen werd cirkels en vierkanten verteld een smerig complot te vormen. Terstond veranderden zij in misleidende vormen, voor mijn eigen ogen, nota bene! Ik schreeuwde dat ze hun normale vormen weer moesten aannemen, want dit was natuurlijk te gek voor woorden en viel niet te tolereren. Maar nee hoor, ze deden alleen nog maar gekker en gekker, want de samenzweerders stonden er vlak naast om ze valse ideeën in te fluisteren. De cirkels en vierkanten waren doof voor mijn aanmaningen en gingen lustig door met transformeren. Het werd zelfs zo gek dat ze rechthoekig en driehoekig werden.
Toen was voor mij de maat vol. Ik riep: “Weten jullie wel van de essentie?” Ze antwoordden: “Ja toch, integendeel.” Waarop ik lispelde: “Vergeet uw paraplu niet.” En waarachtig, ze combineerden hun stellingen en vielen pardoes door het lint, dat daar al enige eeuwen hangt. Toen ze eenmaal uit de pap kwamen, wezen ze naar boven, waar de zon neerkwam. Het was een ijzingwekkend schouwspel, ja of nee? Ik vond het zeer jammer dat de tabletten zo snel waren uitgewerkt, want zoiets ongelooflijks ziet men immers maar eens in de 136 jaar.

Typisch Twitter

Maar misschien begin ik er binnenkort ook mee. Gewoon, om het eens te proberen. En het fucking nerd-gehalte is inmiddels flink gedaald.

Save me from Santa

Het lijkt wel een rite of passage, een soort overgangsritueel voor de allerkleinsten: als je bij Sinterklaas of de Kerstman op schoot hebt gezeten, ben je klaar voor de grote boze wereld.

Ik kan me vaag herinneren dat ik ooit geïntimideerd of misschien zelfs geschoffeerd werd door Sinterklaas (kan iemand mijn geheugen opfrissen? - moederlief?). Daarom kan ik meeleven met de koters op deze nare doch hilarische fotootjes. Ik heb de beste exemplaren van het web geplukt, speciaal voor mijn 2,8 lezers. Wat zich voor de lens van het fototoestel afspeelt zijn mini-drama's. Een vraag als 'Wie haalt het in z'n hoofd om een creepy alcoholist op te tuigen als Kerstman?' dringt zich meermalen op. En dat allemaal op een dag die fijn hoort te zijn voor de kids. Gelukkig kunnen wij er wél om lachen.

Noot vd redactie: Inderdaad, een stukje over de kerstdagen in de lente. So what? Als je daar problemen mee hebt, weet je me wel te vinden. Liefst tijdens kantooruren. Zonder politie, helemaal alleen. Mano-a-mano, met de blote knuistjes, zoals in de goede oude tijd. Dan zal duidelijk worden wie hier recht van spreken heeft en wie zich beter gedeisd kan houden. Karma is a bitch, vriend. Het lachen zal je vergaan als jouw verbale diarree als een boomerang terugkeert naar waar hij hoort: in je lelijke smoel. Ik stop maar, elk woord is er nu één te veel.

Ter verwarring ende vermaeck

Twee dansvideo's, eentje met een kleine man, eentje met een grotere, beide volslagen vervreemdend. Concentreert u zich op hetgeen u ziet voltrekken en voel de verwarring zich in uw binnenste manifesteren.



Surrealistisch, nietwaar? Dat tafereel, en vooral het liedje, heeft zich zonet voor eeuwig in uw onderbewuste genesteld en zal als een onuitroeibaar, duivels onkruid steeds weer terugkeren en uw zoete dromen in nachtmerries doen transformeren. Geen dank, geen dank. Maar dat was nog niets! Bereid u voor op een inmiddels oeroud, maar niet minder fascinerend internetfenomeen. Let op elke blik, elke beweging, elk gebaar, en weet:
TECHNOVIKING doesn't dance to the music. The music dances to TECHNOVIKING!

definition_fight.jpg

Kwam dit plaatje met bovenstaande naam zonet tegen op het interweb. Grappig en erg waar. Weet waar je aan begint als je van je geloof stapt, want er bestaat een oerwoud aan standpunten voor ongelovigen, die soms maar weinig van elkaar verschillen. Daarom hou ikzelf het al een poosje op "Ik ben zonder religie". Dekt de lading prima en levert dus geen misverstanden op. Wel zo makkelijk.

Dacht het niet.

Als medewerker van de personeelsadministratie van een groot warenhuis werk ik me door tientallen sollicitaties per week heen. Daarbij kom ik zoveel kansloze cv's tegen, dat m'n ogen aan het einde van de dag pijn doen.

Neem bovenstaande cv; tenzij je bij een coffeeshop solliciteert, lijkt me zulke decoratie op z'n minst onverstandig. Maar ook sommige "pasfoto's" kun je beter in je fotoalbum laten zitten:



Verhelderend en o zo nuttig. In bezit van glanzend haar!? DIRECT AANNEMEN! Het luxe warenhuis is niet bepaald een werkgever van het niveau McDonald's, maar dat zie je vaak niet terug in de motivatiebrieven. Onlangs kwam ik het voorlopige dieptepunt tegen. Motivatiebrief? Demotivatiebrief!

Een actueel experiment

Wees eerlijk en kies:

A) beter
B) maakt niet uit ietsje beter
C) slechter

afbeelding: Fark.com

Het leven is mooi.

Tram 14, gisteren, 7.46 uur:
Het is nog donker als de tram op een brug over de Amstel plots tot stilstand komt. De vijf passagiers, waaronder ik, kijken lichtelijk verrast op. De bestuurder opent zijn deurtje en loopt de tram uit. Aan de rand van de brug zie ik hem zijn mobieltje uit zijn zak halen en een foto van de rivier maken. Hij draait zich om en keert snel terug op zijn plaats. Dan gaan de verlichting binnen uit. "Kijkt u eens, mensen", klinkt een dromerige stem over de intercom. "De lichtjes op de Magere Brug, die spiegelingen in het water... Prachtig, hè? Het leven is mooi." De lichten gaan weer aan en de tram zet zich weer in beweging.

Het best mogelijke begin van een dag?

(Van milde winterblues naar een positieve noot in zes dagen, het kan allemaal in deze stad)

O ja: En natuurlijk een gelukkig en blogwaardig 2009!

Eerbetoon aan een jeugdheld

Voorwaerts landgenooten!

Gisteren, na de prachtige wedstrijd Nederland-Italië, drong het tot me door: voetbal heeft wel degelijk bestaansrecht. En ook: nationalistische gevoelens zijn gewoon leuk.

Natuurlijk scheelt het als het spel van de eigen ploeg helemaal klopt, en geen aaneenschakeling is van mislukte passes, zoals in het recente verleden het geval was. Maar wat de sportieve strijd tussen landen zo mooi maakt in vergelijking met clubvoetbal, is dat het vrij is van idioterie en sneuheid. Ten eerste is er geen dom-fanatieke aanhang bestaande uit agressieve tokkies, en ten tweede botsen er écht twee werelden. Wat is bijvoorbeeld een duel tussen Nijmegen en Arnhem nu helemaal? Amsterdammers kunnen die steden niet eens uit elkaar houden. Competitie in een land ter grootte van een postzegel? Laat me niet lachen.

Nee, dan de verschillen tussen Nederlanders en Italianen! Hoewel het gisteren meeviel, is de hooghartige grijns normaliter slechts met moeite van de tronies van die zelfvoldane goudhaantjes te vegen. Stiekem wil iedere rechtgeaarde Nederlander zo'n type van de toren van Pisa smijten. En dat is nu juist wat we gisteren in sportieve zin hebben klaargespeeld. "Malgrado gli azzurri a un certo punto fossero completamente in balia degli avversari...", staat er op de site van La Repubblica, wat door Babel Fish vertaald wordt als "In spite of the blueta to a sure point they were completely in nanny of the adversaries...". De blueta, dat zijn de Italianen. De adversaries, dat zijn wij natuurlijk. En in balia di, onhandig vertaald als in nanny of, betekent gewoon "overgeleverd zijn aan".

Hell yeah!! Onze noordelijke nuchterheid, eigenzinnigheid, spontaniteit, efficiëntie, whatever, heeft gezegevierd! Is de eeuwenlange bezetting door de Romeinen toch weer een beetje goedgemaakt (nationalisme zorgt tenminste voor historisch besef). Ik keek gisteren nog even de kat uit de boom, maar vrijdag sta ik in een Amsterdamse kroeg met een pot bier en onvaste blik het Wilhelmus mee te brullen. Even helemaal trots Nederlander zijn, om na het EK weer terug te keren naar een heerlijke, geheel voetbalvrije mindset. Ja, als een soort landverrader.

Spontaan gedaan 3

De wegen van de menselijke geest —en zeker het associatievermogen— zijn ondoorgrondelijk. Zo kan het gebeuren dat bovenstaande NU.nl-headline tot onderstaand plaatje leidt, terwijl ik eigenlijk lange stukken over zeer serieuze onderwerpen wil schrijven. Ach ja, voor alles is een tijd en een plaats, en vandaag was het (wederom) tijd voor onzin!


Misschien wel leuk: de afbeeldingen die ik gebruikte.