No Food :(

Sloterdijk

Het is niet altijd feest

De slaap doet rare dingen met me. Klik voor groot. Voel je 'm? Nou? Voel je 'm?

Boom, raam, kerk

Boom door raam van Vondelkerk. Klik voor grotere versie.

Life through a partially obscured and rather dirty window

Klik voor grotere versie.

Zeeburgerbrug

Nieuwe wazigheid #3

Ode aan vogels en het menselijk ras. Klik voor grotere versie.

...for they WILL come

terror on the horizon . stift op print + photoshop . 2009

Met dank aan Ruben voor het schenken van het 'canvas'.

Nieuwe wazigheid #2

Klik voor grotere versie. Het bewijs dat je aardige foto's gewoon vanuit je woonkamer kunt nemen. Ja, ik ben enigszins geobsedeerd door vogels. Nee, ik weet ook niet waarom.

PS: Omdat er potentie in deze serie zit, heb ik de 1e twee plaatjes van de vorige editie tekstueel verbeterd en wérkende links gegeven (ja, html is soms lastig).

See you in court!

...or maybe not. Gisteren werd ik er door iemand op gewezen dat mijn t-shirtontwerp uit 2007 is geplagieerd. Tijd voor een online onderzoek!

De overeenkomsten zijn groot: zie de mijne en de zijne. De oorspronkelijke kleuren zie je in het plaatje hierboven. De positie van tekst en beeld is hetzelfde en zelfs het traantje zit op de goede plek. Al mis ik wel de subtielere tragiek van mijn variant, die beter het verborgen leed achter de emotieloze, metalen façade blootlegt. En een antenne was leuk geweest.

Maar er zijn verzachtende omstandigheden: de uitspraak "robots cry too" is ook elders op het web te vinden  er is zelfs een stemmig liedje dat zo heet; ik kan zelf niet eens met zekerheid zeggen of ik het onbewust heb gejat. Belangrijker is dat het ontwerp van Gabriel Suchowolski aka "microbians" veel mooier is. Met z'n krachtiger vorm is het is veel geschikter voor op kleding. De Madrileen heeft skills en werkt dan ook bij een een uitermate cool designbureau. Foto's maken kan hij ook; ik vind deze, deze en deze erg de moeite waard.

Hoe gaat het gezegde ook alweer? Imitation is the sincerest form of flattery. Zeker als de imitatie er beter uitziet dan het origineel. En als het geen imitatie is: great minds think alike. The internet never forgets, dus als de designer in kwestie dit leest: Diseño muy hermoso, pero la próxima vez agrega una antena!

UPDATE: Well, that settles it (zoom in om te lezen). Misschien was ik degene die onbewust geïnspireerd raakte door zijn ontwerp uit 2005. Ik zal het nooit zeker weten...

Nieuwe wazigheid #1

Kunst, of iets wat er voor door moet gaan. Klik voor een grotere versie.

IJdele hoop op 29 december

Na het zielloze werk,
tussen mensenmassa's en hoge gebouwen
op weg naar halte Dam:

Is dat licht aan de horizon?
Wordt de zwarte deken al weggetrokken?
Wint de lente zichtbaar terrein?

- Twee minuten, rilt mijn collega,
knabbelt de zon elke dag van de winter af.
- Echt maar twee minuten?

Het maakt weinig uit.
In een cel met tijdslot rest niets dan wachten —
lange winters lang wachten.

Eerbetoon aan een jeugdheld

Officieel yummy

Deze eenkoppige jury is er eindelijk uit: kiwi met slagroom is zonder twijfel het lekkerste voedsel dat de aarde — in dit geval via de Albert Heijn — de mens kan schenken.

Zoals je hierboven ziet, móest ik mijn portie zelfs vereeuwigen, zo lekker vond ik het. Het onbeschaamd kunstmatige zoet en het nauwelijks minder onbeschaamde fruitig zoet-zuur houden het paradoxale culinaire huwelijk van ongehoord voedzaam en ongehoord ongezond kunstig in balans als een clown van het Groot Russisch Staatscircus twee draaiende borden op evenzovele stokjes, concludeerde ik na de eerste hap.

Over de Albert Heijn gesproken, bovenstaande foto kan wat mij betreft zó in dat sfeervolle kookblaadje van de supermarkt, de AllerHande. Na wat lichte aanpassingen, uiteraard. Hoera, een excuus om weer eens te photoshoppen!



Zo, da's beter.

Verder kan ik de Almhof roomyoghurt Walnoot - Griekse Honing aanraden. Bij de eerste keer proeven staat je gegarandeerd een ware smaaksensatie te wachten! Of mijn smaakcentrum is gewoon overgevoelig omdat ik niet bepaald avontuurlijk kook, dat kan natuurlijk ook.

Spontaan gedaan 3

De wegen van de menselijke geest —en zeker het associatievermogen— zijn ondoorgrondelijk. Zo kan het gebeuren dat bovenstaande NU.nl-headline tot onderstaand plaatje leidt, terwijl ik eigenlijk lange stukken over zeer serieuze onderwerpen wil schrijven. Ach ja, voor alles is een tijd en een plaats, en vandaag was het (wederom) tijd voor onzin!


Misschien wel leuk: de afbeeldingen die ik gebruikte.

Spontaan gedaan 2

Zo, dat is schrikken, hè? Stel je voor dat Nederland om acht uur nietsvermoedend de tv aanzet en dit tafereel voor z'n kiezen krijgt! Massahysterie en grootschalige plunderingen zouden het gevolg zijn. (Ben het trouwens met u eens dat het behoorlijk ziek is om je eigen lelijke hoofd op dat van een aantrekkelijke vrouw te plakken.)

Spontaan gedaan 1

Zonet in Photoshop gemaakt volgens mijn beproefde 'zonder plan beginnen en kijken waar het schip strandt'-methode. Zitten twee foto's in verwerkt van het gebied tussen Amstelveen en de Amstel.

(afbeelding geüpdate 11-2008)

Tijd om verder te gaan

Zonet vond ik ergens op mijn harde schijf een gedicht. Ik schreef het in 2006 voor mijn afscheidsrede toen ik studentenvereniging NSA na 6 jaar eindelijk verliet.

Het geeft redelijk goed het gevoel weer dat gepaard gaat met het afsluiten van een levensfase, of gewoon een mooie borrelavond. Waarvan ik er veel te veel heb gehad (borrels, niet levensfases! -red.). Ik kreeg wegens tijdsdruk niet de kans om het voor te lezen, dus hier is hij dan alsnog:

Zes jaar, één avond

Zet je lege glas neer,
schuif je barkruk aan,
pak je jas en tas,
ga tenminste bij de uitgang staan.

Een avond gaat voorbij,
daar zal de tijd voor zorgen;
je hebt toch nachtrust nodig
om je op te laden voor morgen.

De barman roept wat bot:
“wegwezen, ‘t is sluitingstijd!”
Hij houdt de deur open, lachend,
maar veelzeggend wagenwijd.

Staand bij je fiets denk je,
na een korte afscheidsgroet:
“hoe morgen ook zal zijn,
vanavond was het goed.”

Nu nóg stijlvoller

Deze blog bestaat nu ongeveer een jaar en het werd tijd voor een restyling. Aanschouw het resultaat: een spannende combinatie van paarse en groene elementen!

Hopelijk voel je nu niet meer de aandrang dit venster haastig en beschaamd te sluiten als iemand per ongeluk over je schouder meekijkt. Want Woorden in de Leegte is qua vormgeving nu een onderdeel van je wereldwijze way of life geworden, even baanbrekend en uitdagend als je dynamische daginvulling. Het design is als het ware een spiegel waarin je jouw dromen en ambities weerspiegeld ziet; jij als bezoeker bent nu volledig in control over je digital lifestyle! Profiteer van die realtime creatieve synergie! Als je begrijpt wat ik bedoel!

Wat je de komende maanden kunt verwachten: gortdroge boekrecensies, tirades die een wrange nasmaak achterlaten, vermoeiend gemijmer over natuur en wetenschap, flauwe grappen die gepresenteerd worden als geweldige humor, smakeloze aanvallen op religieuze dogma's, eindeloos gezeur over robots en uiteraard recensies van films die zo obscuur zijn dat je ze nooit zelf zult zien!

Ja, mijn target van vier berichten per maand ga ik wel halen.

Gepiel met pixels

Niet dat ik ál mijn talenten zo nodig wil showen (al is deze weblog in feite één grote exhibitionistische onderneming), maar ik had laatst een creatieve brainwave die ik graag met jullie, mijn geliefde imaginaire lezers, wil delen.

Ik zag deze mooie foto van mijn zusje Evelien aan een strand in Nieuw-Zeeland en sloeg koortsig aan het photoshoppen. Na wat gepiel met kleuren en gezoek naar het juiste lettertype kwam er een boekcover uit. Evelien vond hem erg geslaagd, en ik eigenlijk ook!

Waarom een boekcover? Nou, de foto deed me gelijk denken aan van die sfeervolle covers van romans van de afgelopen paar jaar. Ik heb de indruk dat de buitenkant van een boek tegenwoordig meer aandacht krijgt dan vroeger. Het resultaat: schappen vol met sfeervolle en vooral smaakvolle covers. Die ingeving was extra leuk omdat Evelien ooit schrijfster wilde worden en ik dat talent nog steeds in haar zie. De foto is trouwens gemaakt door Frido, professioneel avonturier en begenadigd fotograaf, tevens de partner van eerdergenoemd zusje. Dit voor de volledigheid.

Nu ik toch spul aan het showen ben, kan ik jullie net zo goed de rest van mijn Minst mislukte designs aanraden. Ik besefte laatst hoe enorm veel dingen ik door de jaren heen heb gemaakt met Photoshop. In deze verzameling van beste creaties zit echt úren en úren werk. En dan te bedenken dat het maar een fractie is van m'n totale output! Gelukkig dienden een hoop pixelproducten ook een wat hoger doel en kon ik er anderen mee blij maken. Wie weet krijgen jullie er inspiratie van.